فردا روز عرفه است روز موعوده من روز لبیک یا حسین که قرار بود سجده گاه من در صحرای کربلا باشه فردا عرفه است و من غریب و تنها در کیلومترها دور تر از دشت نینوا نجوا می کنم حسین بن علی مرا دعوت نکرد تا با جان و دل نزدش روم آری این من هستم که هنوز بنده ای از بندگان ناصالح خداوندم که هنوز اذن ورود به حرم مطهر را پیدا نکرده ام من و قلب سخت و کوچکم تاب نداشتیم برای لحظه دیدارمن ناامید نیستم من هنوز دستا

روزهای بی تلاطممروزهای تکراریروزهایی که صبحش با نام او آغاز نمیشودنماز صبح همچنان قضا می شود و من از پی روزها فقط بار خود را میکشم و برای هیچ فردی در جامعه مفید نیستم و این روزها به زنده بودنم بهاینکه چرا زنده ام فکر می کنم برای آینده ای مبهم دعا می کنم تا شاید پروردگار من صدایم را از قعر این دنیای پوچ بشنود روزهایی که روز و شب شدنش باعث گذران عمرم هستند صورتم چروک خواهد شد و موایم سپیدنمیدانم او